W SPRAWACH NAGŁYCH, KONTAKT CAŁODOBOWY. ZADZWOŃ TERAZ: +48 887-807-007
W sprawach karnych wykonawczych często pojawiają się dwa podobne pojęcia: odroczenie wykonania kary oraz przerwa w wykonaniu kary. Oba rozwiązania mogą czasowo wstrzymać pobyt skazanego w zakładzie karnym, ale dotyczą innych sytuacji i wymagają innego przygotowania.
Odroczenie dotyczy osoby, która nie rozpoczęła jeszcze odbywania kary. Przerwa dotyczy skazanego, który już przebywa w zakładzie karnym i ubiega się o czasowe opuszczenie jednostki. W obu przypadkach sama trudna sytuacja życiowa zwykle nie wystarczy. Sąd oczekuje konkretnych argumentów, aktualnych dokumentów i jasnego planu działania.
Odroczenie ma więc przesunąć moment rozpoczęcia wykonywania kary.
Przerwa dotyczy osoby, która już odbywa karę w zakładzie karnym. Jeżeli po osadzeniu pojawią się poważne okoliczności, które uzasadniają czasowe opuszczenie jednostki, można złożyć wniosek o przerwę.
Przerwa nie oznacza zakończenia kary. Po jej zakończeniu skazany co do zasady wraca do zakładu karnego, chyba że sąd podejmie inne rozstrzygnięcie przewidziane przez przepisy.
Zarówno przy odroczeniu, jak i przy przerwie szczególne znaczenie ma choroba psychiczna albo inna ciężka choroba, która uniemożliwia wykonywanie kary pozbawienia wolności.
Chodzi o taki stan zdrowia, w którym umieszczenie albo dalsze przebywanie skazanego w zakładzie karnym mogłoby:
Sama diagnoza nie zawsze wystarcza. Trzeba wykazać, że aktualny stan zdrowia rzeczywiście uniemożliwia odbywanie kary w warunkach izolacji.
W sprawach zdrowotnych duże znaczenie mają:
Dokumentacja powinna być konkretna i aktualna. Ogólne zaświadczenie, że skazany „leczy się przewlekle”, często nie będzie wystarczające.
Sąd może odroczyć wykonanie kary, jeżeli natychmiastowe osadzenie spowodowałoby dla skazanego albo jego rodziny zbyt ciężkie skutki.
Mogą to być między innymi:
Trzeba jednak pamiętać, że zwykłe konsekwencje osadzenia – takie jak utrata pracy, problemy finansowe czy rozłąka z rodziną – nie zawsze wystarczą. Sąd ocenia, czy sytuacja jest rzeczywiście wyjątkowa.
Przerwa może zostać udzielona wtedy, gdy przemawiają za tym ważne względy rodzinne lub osobiste. W praktyce może chodzić o sytuacje, których nie da się odpowiednio rozwiązać z poziomu zakładu karnego.
Przykłady to:
Sąd będzie badał, czy obecność skazanego poza zakładem karnym jest naprawdę konieczna.
Wniosek o odroczenie składa się wtedy, gdy kara nie została jeszcze rozpoczęta. W piśmie trzeba wskazać:
Jeżeli termin stawienia się w zakładzie karnym jest bliski, warto rozważyć również wniosek o wstrzymanie wykonania kary do czasu rozpoznania sprawy.
Wniosek o przerwę dotyczy osoby już osadzonej. Może go złożyć skazany, jego obrońca, a w określonych sytuacjach również dyrektor zakładu karnego.
W takim wniosku trzeba wykazać, dlaczego problem nie może zostać rozwiązany podczas odbywania kary oraz w jaki sposób skazany wykorzysta czas przerwy.
W zależności od sytuacji warto zgromadzić:
Najważniejsze jest wykazanie, że problemu nie da się rozwiązać w inny sposób.
Sama praca, firma lub kredyt zwykle nie wystarczą, ale mogą mieć znaczenie, jeżeli są częścią szerszej, wyjątkowej sytuacji.
Przydatne mogą być:
Sąd ocenia, czy przedstawione okoliczności wykraczają poza normalne skutki odbywania kary. Sam fakt, że kara jest dolegliwa, nie uzasadnia jeszcze odroczenia ani przerwy.
W sprawach rodzinnych sąd często sprawdza, czy opiekę może zapewnić inny członek rodziny, drugi rodzic, instytucja pomocowa albo osoba trzecia.
Jeżeli nie jest to możliwe, trzeba to wykazać dokumentami i logicznym uzasadnieniem.
Odroczenie i przerwa nie są „wolnym czasem”. Sąd może oczekiwać konkretnego planu: leczenia, rehabilitacji, zorganizowania opieki, uregulowania spraw rodzinnych albo wykonania innych działań, które uzasadniają udzielenie wniosku.
Jeżeli sytuacja, która uzasadniała odroczenie lub przerwę, zostanie rozwiązana, sąd może odwołać wcześniejsze rozstrzygnięcie.
Odroczenie albo przerwa mogą zostać odwołane, gdy skazany:
W przypadku przerwy powrót do zakładu karnego może nastąpić szybciej, niż zakładał skazany.
Pierwszy błąd to pomylenie trybu. Jeżeli skazany nie rozpoczął jeszcze kary, właściwe może być odroczenie. Jeżeli już jest osadzony – przerwa. Adwokat pomaga dobrać właściwe rozwiązanie i uniknąć formalnych komplikacji.
Adwokat analizuje wyrok, etap wykonania kary, sytuację zdrowotną, rodzinną i osobistą skazanego. Dzięki temu można ocenić, czy wniosek ma podstawy, czy lepszym kierunkiem będzie np. dozór elektroniczny albo inne rozwiązanie wykonawcze.
Pomoc adwokata obejmuje przygotowanie wniosku, uporządkowanie załączników, wskazanie brakujących dowodów i sformułowanie argumentów w sposób odpowiadający wymaganiom sądu.
Adwokat może uczestniczyć w posiedzeniu, odpowiadać na stanowisko prokuratora, składać wnioski dowodowe i przedstawiać argumenty za uwzględnieniem wniosku.
Jeżeli sąd odmówi odroczenia albo przerwy, możliwe jest wniesienie zażalenia. Powinno ono odnosić się do konkretnych błędów w ocenie dowodów, pominiętych okoliczności albo niewłaściwej oceny skutków osadzenia.
Jeżeli otrzymałeś wezwanie do stawienia się w zakładzie karnym albo bliska osoba już odbywa karę, a pojawiły się poważne problemy zdrowotne, rodzinne lub osobiste, nie warto czekać do ostatniego momentu.
Skontaktuj się z kancelarią adwokacką w Łodzi. Adwokat przeanalizuje sytuację, wybierze właściwy tryb postępowania, przygotuje wniosek o odroczenie albo przerwę, zgromadzi potrzebne dokumenty i będzie reprezentował skazanego przed sądem.
Adwokat Łódź - jak trafić do kancelarii:
Kancelaria czynna:
Od poniedziałku do piątku
W godzinach od 8:00 do 20:00
W sprawach nagłych kontakt całodobowy.
STRONA STWORZONA PRZEZ MAŁE STUDIO