W SPRAWACH NAGŁYCH, KONTAKT CAŁODOBOWY. ZADZWOŃ TERAZ: +48 887-807-007
Zachowek to jedno z najczęściej wyszukiwanych, ale też najbardziej niezrozumiałych pojęć prawa spadkowego. Wiele osób dowiaduje się o nim dopiero po śmierci bliskiego, gdy okazuje się, że zostały pominięte w testamencie lub otrzymały znacznie mniej, niż się spodziewały. W tym artykule wyjaśniamy kto ma prawo do zachowku, kiedy ono powstaje i jak obliczyć jego wysokość.
Zachowek to roszczenie pieniężne, które przysługuje najbliższym członkom rodziny spadkodawcy, jeżeli:
zostali pominięci w testamencie,
otrzymali mniejszy udział w majątku, niż wynikałoby to z dziedziczenia ustawowego.
Ważne: zachowek nie oznacza udziału w majątku, lecz prawo do żądania zapłaty określonej kwoty pieniędzy.
Prawo do zachowku przysługuje wyłącznie osobom najbliższym spadkodawcy, czyli:
dzieciom (także przysposobionym),
wnukom (jeśli dziecko spadkodawcy nie żyje),
małżonkowi,
rodzicom spadkodawcy (jeśli byliby powołani do spadku z ustawy).
Rodzeństwo, dalsza rodzina czy osoby niespokrewnione nie mają prawa do zachowku, nawet jeśli były bardzo blisko ze spadkodawcą.
Prawo do zachowku nie jest bezwzględne. Nie przysługuje ono m.in. gdy:
uprawniony odrzucił spadek,
doszło do wydziedziczenia w testamencie,
uprawniony zrzekł się dziedziczenia za życia spadkodawcy,
minął termin przedawnienia roszczenia.
To częsty problem w praktyce – wiele osób odrzuca spadek z obawy przed długami, nie zdając sobie sprawy, że tracą również prawo do zachowku.
Wysokość zachowku zależy od sytuacji życiowej osoby uprawnionej:
½ wartości udziału spadkowego – dla osób pełnoletnich i zdolnych do pracy,
⅔ wartości udziału spadkowego – dla małoletnich lub trwale niezdolnych do pracy.
Podstawą obliczeń jest udział, jaki dana osoba otrzymałaby przy dziedziczeniu ustawowym.
Ustala się skład i wartość majątku spadkowego.
Dolicza się darowizny dokonane za życia spadkodawcy.
Określa się krąg spadkobierców ustawowych.
Wylicza się udział, który przypadałby uprawnionemu.
Stosuje się właściwy ułamek (½ lub ⅔).
Odejmowane są ewentualne wcześniej otrzymane darowizny.
W praktyce błędy na którymkolwiek etapie mogą prowadzić do znacznego zaniżenia zachowku.
Zachowku można dochodzić:
w pierwszej kolejności od spadkobierców,
jeśli to niemożliwe – od osób obdarowanych przez spadkodawcę.
Odpowiedzialność ta jest ograniczona i zależna od kolejności oraz wartości uzyskanych korzyści.
Roszczenie o zachowek przedawnia się:
po 5 latach od ogłoszenia testamentu,
a w przypadku braku testamentu – od otwarcia spadku.
Po upływie tego terminu zachowek co do zasady nie może być skutecznie dochodzony.
Zachowek jest niezależny od długów spadkowych, ale:
wysokość zachowku oblicza się od czystej wartości spadku,
przyjęcie spadku z dobrodziejstwem inwentarza często chroni interesy uprawnionych,
błędne decyzje spadkowe mogą pozbawić prawa do zachowku całkowicie.
odrzucenie spadku bez analizy skutków,
brak doliczenia darowizn,
przekroczenie terminu przedawnienia,
brak reakcji na zaniżone wyliczenia,
samodzielne negocjacje bez znajomości przepisów.
Zachowek to jedno z najbardziej konfliktowych zagadnień prawa spadkowego. Każda sprawa wymaga indywidualnej analizy, ponieważ nawet drobny błąd formalny może oznaczać utratę dziesiątek tysięcy złotych. W przypadku wątpliwości warto skonsultować sytuację z prawnikiem jeszcze przed podjęciem decyzji o spadku.
Adwokat Łódź - jak trafić do kancelarii:
Kancelaria czynna:
Od poniedziałku do piątku
W godzinach od 8:00 do 20:00
W sprawach nagłych kontakt całodobowy.
STRONA STWORZONA PRZEZ MAŁE STUDIO